Bir varmış, bir yokmuş. Gökyüzünün yumuşacık bir köşesinde Pofi adında minicik bir bulut yaşarmış.
Pofi pamuk gibi hafifmiş. Çok meraklıymış. Sabah olunca gökyüzünde usul usul dolaşır, aşağıdaki dünyaya gülümseyerek bakarmış.
Bir gün Pofi aşağıya eğilmiş.
— Merhaba dünya, demiş.
Aşağıda sarı bir ördek küçük göletin yanında yürüyormuş.
— Vak vak, merhaba Pofi, demiş ördek.
Pofi gülümsemiş. Biraz ileride kırmızı elmalarla dolu küçük bir ağaç varmış. Dallarını hafifçe sallamış.
— Günaydın minik bulut, demiş elma ağacı.
Pofi daha da sevinmiş. Sonra bahçenin kenarında başını eğmiş küçük bir çiçek görmüş.
— Neden üzgünsün küçük çiçek? diye sormuş Pofi.
Çiçek ince sesiyle cevap vermiş:
— Biraz suya ihtiyacım var. Yapraklarım yoruldu.
Tam o sırada tatlı bir rüzgar esmiş.
— Fısss... Pofi, istersen damlalarını paylaşabilirsin, demiş rüzgar.
Pofi içindeki damlalara bakmış. Damlaları sıradan değilmiş. Biri mavi, biri sarı, biri pembe, biri yeşil, biri de mor parlıyormuş.
Pofi önce şaşırmış.
— Damlalarım renkli. Ya yanlış olursa?
Rüzgar usulca cevap vermiş:
— Sevgiyle paylaşılan damla yanlış olmaz.
Pofi cesaretlenmiş. İlk damlasını bırakmış.
Pıt.
Mavi damla gölete düşmüş. Su ışıl ışıl parlamış. Sarı ördek sevinçle kanat çırpmış.
— Vak vak, ne güzel serinlik!
Sonra sarı damla elma ağacına düşmüş.
Pıt.
Elmalar daha canlı görünmüş. Ağaç dallarını mutlu mutlu sallamış.
— Teşekkür ederim Pofi. İçim güneş gibi oldu.
Pembe damla küçük çiçeğin yanına düşmüş.
Pıt.
Çiçek başını kaldırmış. Yaprakları açılmış. Minicik yüzü gülümsemiş.
— Artık çok daha iyiyim.
Yeşil damla toprağa düşmüş. Topraktan küçük bir filiz çıkmış. Mor damla havada parlamış ve bahçenin üstüne tatlı bir ışık yaymış.
Ördek mutluymuş. Elma ağacı mutluymuş. Çiçek mutluymuş. Pofi'nin kalbi de sıcacık olmuş.
— Paylaşınca dünya daha güzel oluyor, demiş Pofi.
Güneş bulutların arasından çıkmış. Pofi'nin renkli damlaları ışıkla buluşmuş. Gökyüzünde yumuşacık bir gökkuşağı belirmiş.
Kırmızı parlamış. Sarı gülmüş. Mavi sakinleşmiş. Yeşil umut vermiş. Mor tatlı bir rüya gibi gökyüzüne yayılmış.
Pofi gökkuşağına hayran hayran bakmış.
— Ne güzel, demiş. Benim küçük damlalarım herkesi mutlu etti.
Akşam olunca bahçe sessizleşmiş. Ördek göletin yanında uyumuş. Elma ağacı dallarını dinlendirmiş. Küçük çiçek yapraklarını kapatmış.
Pofi de yıldızların yanına kıvrılmış. Artık biliyormuş: Minik olmak, güzel şeyler yapmaya engel değilmiş.
O günden sonra Pofi, damlalarını sevgiyle paylaşmış. Her paylaştığında kalbi biraz daha büyümüş.
Gökten üç elma düşmüş; biri Pofi'nin renkli kalbine, biri bahçede mutlu olan dostlarına, biri de bu masalı dinleyip güzelce uyuyan çocukların payına düşmüş.
Masal burada bitti. Tatlı rüyalar.