Bir varmış, bir yokmuş… Rüzgârın tatlı esintilerle estiği, kuş seslerinin yankılandığı küçük bir köy varmış. Bu köyü diğerlerinden ayıran şey, meydanında kök salmış olan Nezaket Ağacıymış. Yaprakları gümüş yeşili, dalları sabah güneşinde ışıl ışıl parlayan bu ağacın çok özel bir sırrı varmış:
Ne zaman biri “lütfen” dese, yeni bir yaprak açar; biri “teşekkür ederim” dediğinde o yaprak altın gibi parlamaya başlarmış.
Köydeki çocuklar bu ağacı çok severmiş, ama küçük Mira buna pek inanmıyormuş.
“Bir ağaç, nasıl olur da sözlerden etkilenir ki?” dermiş.
Bir sabah, köy meydanına gidip ağacın altına oturmuş. O sırada yanından geçen yaşlı bir amca gülümseyerek,
“Günaydın küçük hanım,” demiş.
Mira sessiz kalmış. Tam o anda, ağacın bir yaprağı yere düşmüş.
Mira şaşkınlıkla bakarken, arkadaşı Elif yanına koşmuş:
“Nezaket Ağacı kibar sözlerle beslenir,” demiş. “Kaba davranırsan yapraklarını kaybeder.”
O gece Mira uzun uzun düşünmüş.
Ertesi sabah yaşlı amcayı yeniden görünce bu kez gülümsemiş:
“Günaydın amcacığım! Nasılsınız?”
Birden ağacın dalları titremiş ve yepyeni bir yaprak filizlenmiş.
Mira’nın kalbi sevinçle dolmuş.
O günden sonra her “lütfen”, her “teşekkür ederim”, her “özür dilerim” sözüyle ağaç biraz daha büyümüş.
Bir gün köyde çocuklar arasında bir yarışma yapılmış:
“Kim daha kibar davranırsa, ağacın yaprakları onun adını fısıldayacak!”
Mira bütün gün nezaket dolu davranmış.
Akşam olduğunda ağacın dalları rüzgârla sallanmış ve ince bir ses duyulmuş:
“Mir…aaa…”
Köy halkı sevinçle alkışlamış. Mira gülümseyerek fısıldamış:
“Demek ki nezaket sadece sözlerde değil, kalbimizde yaşar.”
O günden sonra köyde hiç kimse kaba konuşmamış. Herkes birbirine gülümsemiş; “lütfen”, “teşekkür ederim”, “özür dilerim” kelimeleri köyün melodisi olmuş. Nezaket Ağacı ışıldadıkça, köyün kalbi de sevgiyle büyümüş.
Yaşlı bilge, çocuklara hep şu sözü hatırlatırmış:
“Bir toplumun güzelliği çiçeklerle değil, insanların nezaketiyle ölçülür.”
Ve böylece Nezaket Ağacı Masalı, kibar kalplerin sembolü olmuş; rüzgâr estiğinde her yaprak, minik bir “teşekkür ederim” melodisi fısıldamaya devam etmiş.