Evvel zaman içinde, uzak diyarlardaki renkli bir kasabada sarı tenli, çok gürültülü ama bir o kadar da sevecen bir aile yaşarmış: Simpsonlar.
Bir akşamüstü Bart pencereden dışarı bakarken gökyüzünde parlak bir yıldız görmüş.
— Vay be, diye fısıldamış. — Eğer bu bir masal olsaydı, şimdi dilek tutardım.
Tam o anda yıldız “şırak” diye uzayı yarıp geçmiş ve Springfield’in üstüne yumuşak bir ışık serpmiş. Işık, Simpsonlar’ın evinin çatısına değdiği anda minik bir masal perisi ortaya çıkmış.
— İyi akşamlar Simpson ailesi, demiş peri. — Bu gece sizinki bir Simpsonlar Masalı olsun. Her biriniz birer dilek tutabilirsiniz ama unutmayın: Dilekler kalbinizle uyumlu olmalı.
Önce Homer öne atılmış:
— Ben her yerde donut istiyorum! Sofrada, koltukta, hatta rüyalarda bile!
Bir anda evin içi donutlarla dolmuş. Koltuklar, sandalyeler, hatta televizyon kumandası bile donut şeklini almış.
Sonra Marge dileğini söylemiş:
— Ev hiç dağılmasın, her şey hep tertemiz olsun.
Bir anda eşyalar kendi kendini toplamaya, halılar yürüyüp kırıntıları süpürmeye başlamış. Ama donutlarla dolu evde ortalık iyice karışmış.
Bart sırayı alınca kulaklarını kaşıyıp gülmüş:
— Okul olmasın, sadece kaykay ve şaka olsun!
Kasabada zil sesleri susmuş, öğretmenler sınıfları boş görünce şaşkın şaşkın bakakalmış. Çocuklar sokaklara dökülmüş, kimse ödev yapmamış.
Lisa ise uzun uzun düşünmüş:
— Benim dileğim… Herkesin biraz daha adil, biraz daha anlayışlı olması, demiş.
Peri, Lisa’ya sıcak bir bakışla gülümsemiş. Tam o anda kasabanın üstündeki yıldız ışığı titremiş. Donutlar yuvarlanıp sokaklara taşmış, kendi kendini toplayan eşyalar durmadan hareket etmeye başlamış, çocuklar yorgunluktan kavga eder hale gelmiş.
Peri elini şıklatmış:
— Görüyor musunuz? Tek tek dilekleriniz güzel gibi ama birbirine karışınca işler sarpa sarıyor. Aile olmanın gücü, aynı kalpten gelen ortak dilektedir.
Marge, Homer, Bart ve Lisa birbirlerine bakmış. Küçük Maggie emziğini “cık” diye çekip gülümsemiş.
Homer derin bir nefes almış:
— Peki, o zaman hep birlikte tek bir dilek dileyelim, demiş.
Hepsi el ele tutuşmuş. Bu kez Bart şaka yapmamış, Homer donutları unutmuş, Marge temizlikten, Lisa kitaplardan bahsetmemiş.
Birlikte şöyle söylemişler:
— Dileğimiz, aile olarak huzurlu, neşeli ve birbirimize iyi davrandığımız bir Springfield olsun.
Yıldız ışığı bu sözleri duyunca daha parlak yanmış. Fazla donutlar kaybolmuş, eşyalar normal haline dönmüş, okul zili yeniden çalmış. İnsanlar birbirine daha çok gülümsemeye başlamış.
Masal perisi uçmadan önce Ahmet’in penceresine çarpan ay ışığı gibi, Simpsonlar’ın salonuna yumuşak bir huzur bırakmış:
— Unutmayın, demiş.
— Gerçek mutluluk tek başına değil, aynı kalple dilek dileyenlerle paylaşıldığında büyür.
O gece Homer, Marge, Bart, Lisa ve Maggie aynı kanepede yan yana uyuyakalmış. Televizyon sessizmiş, evin içinde sadece hafif horultular ve mutlu nefesler duyuluyormuş.
Ve işte çocuklar, Simpsonlar Masalı burada bitmiş. Gökten üç sarı yıldız kaymış: Biri ailesiyle gülmeyi sevenlere, biri dileklerini iyi kalple tutanlara, biri de her masalda kendi ailesinin sıcaklığını hatırlayan tüm çocuklara…
Simpsonlar Masalı Testi
Masalı okuduktan sonra soruları sırayla cevapla. Her cevapta doğru ya da yanlış olduğunu hemen görebilirsin.