Yıldızlı Gecede Uyku Yolculuğu masalı, çocukların hayal gücünü açan, sakinleştiren ve uykuya davet eden, yıldızlarla süslü benzersiz bir gece macerasıdır.
Bir varmış bir yokmuş… Gökyüzünün pırıl pırıl yıldızlarla süslendiği sessiz bir gecede, küçük bir çocuk yaşarmış. Adı Eylül’müş. Eylül geceleri uyumakta zorlanır, pencereden gökyüzüne bakıp kendi kendine konuşurmuş.
— Keşke yıldızlar beni uykuya götüren bir yol açsa… dermiş her gece.
Bir akşam Eylül tam uykuya dalacakken odasına minik, ışıl ışıl bir parıltı süzülmüş. Parıltı büyümüş, büyümüş ve bir anda karşısında sevimli bir gök yaratığı belirivermiş. Adı Aslı’ymış. Kulakları ay gibi yuvarlak, gözleri yıldız ışığı gibi parlıyormuş.
Aslı yumuşak bir sesle konuşmuş:
— Eylül, seni “Uyku Yolu“na götürmek için geldim. Hazır mısın?
Eylül şaşkın ama mutluymuş:
— Gerçekten uyumayı kolaylaştıran bir yol mu var?
Aslı gülümsemiş:
— Her çocuk için var. Yeter ki kalbinle görmek iste.
Aslı elindeki yıldız tozunu havaya savurmuş. Eylül’ün odası bir anda gece göğüne dönüşmüş. Yatağı yavaşça bulutların üstünde süzülmeye başlamış. Rüzgâr hafifçe eserken Eylül etrafına hayranlıkla bakmış.
— Bu… inanılmaz!
Gökyüzünün ortasında “Uyku Yolu” belirmiş. Yol, birbirine bağlanan yıldızlardan oluşuyor ve gümüş bir ışıkla parlıyormuş. Aslı, Eylül’ün yanına oturmuş:
— Bu yolun her durağı seni uykuya biraz daha yaklaştıracak. Sadece kalbini dinle.
İlk durakta, yıldız şeklinde minik kuşlar uçuyormuş. Şarkıları usul usul söylenen ninniler gibiymiş.
— Gözlerini biraz kapat Eylül, nefesini yavaşlat, kalbin rahatlasın. demiş Aslı.
Eylül derin bir nefes almış. Göğsündeki sıkışıklık gitmiş, yüzüne yumuşak bir gülümseme oturmuş.
Bir sonraki durakta, ışıldayan dev bir yumuşak bulut varmış. Bulut, Eylül’ün saçlarını okşar gibi hafifçe kımıldamış.
— Bu bulut, gün içinde biriken yorgun düşüncelerini toplar, seni hafifletir. demiş Aslı.
Eylül buluta dokunmuş. Parmaklarının arasından mis gibi çiçek kokusu yayılmış. Yavaş yavaş göz kapakları ağırlaşmaya, omuzları gevşemeye başlamış.
Son durakta gökyüzünün en parlak yıldızı duruyormuş. Yıldız, Eylül’e doğru eğilmiş ve fısıldamış:
— Her çocuk uykuya sevgiyle davet edilmiştir. Sen de artık hazırsın Eylül.
Aslı, Eylül’ün elini tutmuş:
— Şimdi gözlerini kapat ve yumuşacık yatağına dönmeyi dile. Geri kalanını Uyku Yolu halleder.
Eylül gözlerini kapatmış. Bulutlar yavaşça dağılıp yıldızlar dans ederken, odasına hafif bir esintiyle geri dönmüş. Kendini yatağında bulmuş. Yorganını üzerine çekip derin bir nefes almış:
— Şimdi… gerçekten uykum geldi.
O gece Eylül, ilk kez hiç zorlanmadan, huzurla uyumuş. O günden sonra gökyüzünde parlak bir yıldız görünce gülümseyip şöyle dermiş:
— Aslı bana el sallıyor.
Ve böylece Yıldızlı Gecede Uyku Yolculuğu masalı, uykuya dalmakta zorlanan bütün çocukların kalbine yumuşacık bir huzur ve güven duygusu bırakmış.
Gökten üç elma düşmüş:
Biri tatlı hayal kuranlara,
Biri kolayca uyku bulanlara,
Biri de bu masalı okuyup yıldızlı gecede gülümseyen tüm çocuklara…